Pottenfeest

Pottenfeest

Door lievesuus

Als je voor het eerst een relatie hebt met een vrouw, gaat er  een hele nieuwe wereld voor je open. Op het gebied van liefde natuurlijk, maar ook in de subcultuur van vrouwen die op vrouwen vallen. Een subcultuur die niet per se aan de oppervlakte ligt en pas echt te zien en te begrijpen is als je erin zit. En dan niet zoals presentatrice Lauren Verster er ooit ‘in zat’ door voor een programma naar een vrouwenfeest te gaan, een keertje te tongen met een vrouw en dan een conclusie te trekken. Met ‘er in’ bedoel ik van binnenuit. Onderdeel zijn van de doelgroep; niet als toeschouwer maar als deelnemer.

Mijn nieuwe lief nam mij mee naar ‘Flirtation’ voor mijn vuurdoop. Een feest met 3000 vrouwen (en alleen vrouwen) op het strand van Bloemendaal. Een hoog hek er omheen, was het eerste dat mij opviel. Eenmaal binnen en door de beveiliging (ook die is vrouwelijk) merkte ik dat ik best nerveus was. Hoe werkt dit eigenlijk? Is iedereen op jacht? Of is het gewoon gezellig om met alleen maar vrouwen te dansen en te feesten? Het was al best druk en mooi weer, dus ik pakte haar hand en keek om mij heen. Vrouwen, in alle soorten en maten. Sommigen heel stoer en met petjes op, anderen totaal vrouwelijk in jurkjes, en alles er tussenin. De DJ (een vrouw) zette een nieuwe plaat op en wij gingen dansen. Al snel kwamen er vrouwen op ons af. Mijn lief stelde ze allemaal aan mij voor, de meeste namen verstond ik niet door de harde muziek. Ik zocht steeds weer haar hand, waar zij dan even in kneep. Om ons heen zag ik steeds meer zoenende vrouwen, een beeld dat je als hetero niet heel vaak voorgeschoteld krijgt en waar ik stiekem toch nog aan moest wennen.

De vrouwen die ze had voorgesteld, bleken vrijwel allemaal ex-vriendinnen te zijn. Sommigen scharrels, anderen waren vriendinnen die ze had meegenomen naar haar ouders. Ik wist niet wat ik hoorde toen ze dat later zei bij de bar. Exen? Die je zo leuk en vriendelijk gedag zegt en ook nog aan mij voorstelt?! Ik snapte er niks van. Wat moesten zij van haar? En wat wilde zij nog van hen? Mijn hart zakte naar mijn maag en ik vond het feest meteen niet meer leuk. Gingen we al naar huis?

Na lang, lang, urenlang napraten (the day after), realiseerde ik mij dat ik alles bekeek met een hetero-normatieve bril. Een die oplegt dat je geen contact meer hebt met je ex, sterker nog; dat je die bijna moet verstóten om je volgende geliefde te overtuigen dat het écht over is. Maar hier ging dat anders: de relatie was ook écht over maar er kwam geen verstoting aan te pas. Contact tussen vrouwen-exen is volstrekt normaal. Nu we langer samen zijn, zie ik geen bedreiging meer in haar exen. Sommigen komen zelfs bij ons thuis voor dinertjes, vaak met hun nieuwe vriendin. En dat is eigenlijk best gezellig. Bijna net zo gezellig als een pottenfeest met 3000 vrouwen.