Mijn man is heel gelukkig met mij (deel 2)

Mijn man is heel gelukkig met mij (deel 2)

Door Linda

"Ik moet een keuze maken" zegt Jet hardop, terwijl ze de voederbakken van de schapen vult. Op wat gemekker na was het stil op de boerderij. ''Aan jullie heb ik ook niets" zegt ze zuchtend tegen de pasgeboren lammetjes die vrolijk om haar heen springen. De lammetjes doen haar denken aan haar studententijd. Zo onbezonnen, vrij en vreugdevol. Zo voelde zij zich ook toen ze Psychologie studeerde in Amsterdam. Met weemoed denkt ze terug aan die tijd, waar ze samen met haar linkse vrienden de barricade op ging, te strijden voor autonomie en verbondenheid. Jet realiseert zich dat ze in de loop der jaren een hoop idealen heeft laten varen.

Haar dienst op de zorgboerderij zit er al lang op. Ze ziet er tegen op om naar huis te gaan. Al een tijdje voelt het niet naar thuiskomen. De voldoening die de beesten en de blije gezichten op de boerderij geven, die voldoening krijgt ze thuis niet meer. Zo kan het niet langer door gaan. Ze wil en kan zichzelf niet langer verloochen. Ze moet het hem vertellen.

Als studente had Jet gevoelens voor een vrouw. Ze ontmoette Annabel op één van de vele feestjes in het kraakpand waar Jet woonde. Annabel had idealen, ze was strijdlustig, zelfverzekerd en bloedmooi. Te mooi om waar te zijn. Op het moment dat Jet  Annabel wilde vertellen over haar gevoelens, verscheen Annabel met haar vriendje op het feest. Het hart van Jet brak. Ze was er kapot van. Zo kapot, dat ze zich met de eerste de beste man in een relatie stortte. Inmiddels is ze eenentwintig jaar met hem getrouwd. Deze man had niets dat Annabel wel had. Maar hij was gewillig en dat was precies wat Jet nodig had om Annabel te doen vergeten. De gevoelens voor Annabel ebde langzaam weg en eigenlijk dacht Jet best gelukkig te zijn. Tot ze Ellis ontmoette. Ellis deed haar denken aan Annabel, verbluffend veel. De Annabel waar ze al jaren niet meer naar hunkerde, zelfs niet meer aan dacht. Vanaf de ontmoeting met Ellis kwam het verlangen terug.

Haar mooie donkere krullen, haar glimlach uit duizenden en haar prachtige lijf, dat verried dat ze vaak aan sport deed: Jet kon zich maar moeilijk concentreren op het intakegesprek. Nooit maakte ze zich druk om haar uiterlijk, maar nu vroeg Jet zich af of ze zich niet beter had kunnen omkleden. Ellis brak het ijs: "die overall staat je goed." Er stroomde een warme gloed door Jet’s lichaam, ze hoopte dat de blos op haar wangen voor Ellis onopgemerkt zouden blijven. Haar zelfverzekerdheid, haar uitstraling en het gemak waarmee ze Jet wist te overtuigen dat haar cliënt Bram een werkplek op de zorgboerderij verdiende, was verbazingwekkend. Hoewel er geen plaatsen vrij waren, kreeg Bram van Jet een aanstelling op de boerderij. Al was het alleen om Ellis vaker te kunnen zien.

Jet sprak wekelijks af met Ellis, ze moesten ‘evalueren’. In het begin spraken zij daadwerkelijk over Bram, maar na verloop van tijd was hij steeds minder het onderwerp van gesprek. Behalve fysieke aantrekkingskracht voelde Jet dat ze alles, maar dan ook  alles met Ellis kon bespreken. Haar verhaal kon ze thuis al jaren niet meer kwijt.  Hun gesprekken kregen steeds meer diepgang; de behoefte om Ellis te vertellen hoe zeer ze naar haar verlangde werd groter en groter. Jet kon aan niets anders denken dan aan Ellis. Ze fantaseerde over een verstrengeling met haar lichaam, ze wilde heel haar lijf bestempelen met lieve, tedere kusjes, om vervolgens de komende dagen het bed niet meer te verlaten. Maar deze verlangens maakte Jet ook angstig. Waarom zou ze iets dat ze niet had, maar wel koesterde, opgeven voor een liefde die misschien te mooi was om waar te zijn? Haar hart was al een keer gebroken en dat wilde Jet beslist niet nog eens meemaken. Bovendien was ze eenentwintig jaar getrouwd.

De rolpatronen in haar huwelijk leken inmiddels meer op die van een hulpvrager en een –verlener. Van liefhebben was al lang geen sprake meer, maar Jet kon het niet loslaten. Wat moest hij nu zonder haar? Hij was niet eens in staat om zijn eigen kleding uit te zoeken, laat staan dat hij voor zichzelf kon zorgen.. Hoe vaker Jet met Ellis afsprak, hoe groter haar schuldgevoel werd. Ze was ervan overtuigd dat hij het niet alleen kon. De  ergste scenario’s schoten door haar hoofd. Wat als hij verzonk in een depressie of een greep deed naar de fles? Wat als ze hem niet meer kon sturen? Wat als..? Jet kreeg het maar niet uit haar hoofd. Maar het verlangen naar Ellis verdween ook niet. Dit moest stoppen, op deze manier ging ze er aan onderdoor. Ze moest het hem vertellen.

Vanavond zijn ze uitgenodigd door Tom en Frederique. Ze gaan wat eten bij dat nieuwe biologische restaurantje.. Daarna is het moment van de waarheid, besluit ze. Nog steeds hupsen de jonge lammetjes vrolijk om haar heen. Voor het eerst sinds tijden voelt Jet zich weer  onbezonnen, vrij en vol vreugde.. Er valt een last van haar schouders. Haar dienst zit er op en ze loopt vastberaden richting haar fiets, om huiswaarts te keren. Misschien is dit wel de allerlaatste keer, denkt ze enigszins opgelucht. Vanuit haar ooghoek ziet ze Ellis. De mooie Ellis waar ze zo naar verlangt. Ook Ellis is omringd door de vrolijke, rondspringende lammetjes. Aan haar zijde heeft zij een even  zo vrolijke man. "Dag Jet, Ik laat mijn vriend even de boerderij zien. Dat is toch wel goed?" Jet voelt de grond onder haar voeten wegzakken. Wellicht vertelt zij het hem morgen.

Ongezout Linda K.

Reacties

Wat moet je dan doen he .....