Maar een kus

Maar een kus

Door lievesuus

Meisjes zoenen met elkaar.
Graag zelfs.
Op feestjes in een dronken bui. Leuk! Ook geinig als er jongens staan te kijken. Zoenen met een meisje is lief, zacht en schattig; geen stoppels en geen ruwe tong.

Als rechtgeaarde hetero van 35, zijn het vooral vriendinnetjes die ik heb gekust. Geen big deal, ik weet wie ik ben en wat ik voel. Dus toen ik op een werkborrel hectoliters bier op had en ik een vrouwelijke collega naar me toe trok om haar te zoenen, vond ik dat vooral stoer van mezelf maar niet spannend. Nou ja, dat dacht ik nog terwijl ik haar in een onbewaakt moment aan haar broekriem stevig dichterbij trok...

Ik verwachtte een schattige kus. Een waar je later samen om kunt lachen als je weer nuchter bent. Eentje die je morgen alweer vergeten bent. Eentje als zovelen. Toen haar lippen bijna de mijne raakte, dacht ik nog heel even: is dit eigenlijk wel handig? Zij is lesbo en ik wil haar niet het verkeerde idee geven. Maar er was geen weg meer terug, haar gezicht bijna bij het mijne... Haar aanraking was als een bliksemschicht door mijn lichaam. Ik vond niks terug dat op schattig of lief leek. Waar was de vrouwelijke tederheid gebleven die ik voelde toen ik dit eerder deed? Deze kus gooide me de lucht in en draaide me zes keer rond tot ik er duizelig van werd. Ik had handen te kort om haar dicht bij me houden. Goeiemorgen zeg, kunnen vrouwen zo zoenen? Hoewel ik flink beneveld was, was ik direct nuchter. Ik wilde niet stoppen, niet weg van deze vrouw, van dit gevoel. Maar iemand van kantoor bonkte op de deur en de gewichtsloze bel waar ik in zweefde, spatte. De zoen resoneerde van mijn kruin tot mijn tenen en vol vertwijfeling ging ik die avond naar huis.

De dag erna heb ik katerig en schoorvoetend mijn excuus aan haar aangeboden. Stiekem, in een hoekje op kantoor. Ik wilde niet dat ze zou denken dat ik een sekstoerist was, iemand die alles wil uitproberen ten koste van iemands hart. Ze moest lachen om mijn verontschuldiging. Zei dat ze het prima had gevonden en ik me geen zorgen moest maken om haar gevoel. Dat het immers alleen maar een kus was geweest.
 
O ja, zei ik. Het was maar een kus.
Diepe bedroefdheid zakte mijn hart in. Ik wilde niet dat dit was afgelopen.

En toen dat volgende weekend....

Reacties

wat spannend! :D

Hoe loopt dit af?

Hou de site in de gaten voor het vervolg Josie :)
Groetjes, Suzanne

Ik ben benieuwd waar dit heen gaat, en wacht rustig af. Leuk geschreven!

Spannend!