Het mannetje en het vrouwtje

Het mannetje en het vrouwtje

Door letsbeopen

Ha die Lin,

Hoe gaat het met je? En de voorbereidingen voor jullie bruiloft? Ik hoop dat mijn tips je een beetje hebben geholpen.

Ik schrijf je omdat ik iets met je wil delen en benieuwd ben wat jouw visie is op het geheel. Ik heb sinds kort een nieuwe baan. Ik moet er iedere dag een uur voor (trein)reizen, want het bedrijf waarvoor ik werk zit in Helmond. Helmond is een kleine stadje en ze praten er een beetje zingerig. Het leukste van alles is, dat dat samen gaat met nieuwe collega’s. Leuk. Ik hou van nieuwe gezichten en de daarbij behorende nieuwe praatjes. Van de 40 collega’s heb ik bijna iedereen gesproken. De aanleiding? Sla. Mijn lieftallige vrouw maakt namelijk dagelijks een heerlijke salade voor mij die ik tijdens de lunch verorber. Mijn sla trekt een hoop aandacht en dient dan ook als aanleiding voor een praatje met ‘die nieuwe’.

Zo komen mijn collega’s er naar aanleiding van mijn salade er al gauw achter dat mijn salade niet door mijzelf gemaakt is maar door mijn vrouw (en dat ik dus onlangs getrouwd ben en dat dat dus met een vrouw is en dat ik dus op vrouwen val, dat ik nooit eerder een vriendje heb gehad, dat ik er op mijn 21ste achter kwam en dat mijn familie er wel chill op reageerde). Ja, ze zijn nieuwsgierig die Helmondenaren. Ik ben het inmiddels wel gewend. Ik zat rustig mijn sla te (her)kauwen tot dat mijn collega vroeg: ‘maar Jeske, bij lesbische stellen hebben ze toch altijd een soort van mannetje en vrouwtje? Ben jij dan het mannetje aangezien jouw vrouw de salades maakt?’. Ik stopte met kauwen. Lichtelijk beledigd en grinnikend. Niet omdat zij het vroeg, maar omdat ik dacht. IK HET MANNETJE??? Ik draag roodgelakte nagels, rode lippenstift, eyeliner , rokjes en ik zeur. Hoe kan ze nu denken dat ik ‘het mannetje’ ben? Toen dacht ik wacht eens even, mijn collega weet alleen dat mijn vrouw mijn salades maakt (forever gratefull baby!!!), maar ze weet niet dat mijn vrouw naar bouw steigers kijkt in plaats van sieradenetalages, dat op hakken lopen laat staan jurkjes niets voor haar is, dat zij voor mij de deur opent en mijn hand stevig vasthoudt als ik op mijn hoge hakken een opstapje trotseer. Toch begrijp ik de vraag van mijn collega wel. Dit is toch de stereotypering waar wij vaker mee geconfronteerd worden.

In mijn huwelijk bestaat de rollenverdeling man-vrouw niet. Het is wel zo dat mijn vrouw een veel stoerdere en galantere vrouw is dan dat ik ben. Ik ben voornamelijk van het flaneren in jurkjes op hoge hakken naast mijn vrouw die vol trots  mijn hand stevig vasthoudt.

Sowieso hulde aan mijn toffe collega die deze vragen gewoon durft te stellen. Daar hou ik nou van.

Hoe denk jij daarover Lin? Is er in jouw relatie sprake van een mannetje en een vrouwtje?

Liefs Jes

 

Hey Jes,

Wauw! Eet jij iedere dag sla? Ik begrijp best dat jouw nieuwe collega's dat aanleiding vinden om een praatje met je te maken. De vraag die momenteel  op mijn lippen brandt is: WAAROM??? Maar goed dat is misschien een onderwerp voor een volgende blog en bovendien ken ik de kookkunsten van jouw vrouw niet. Misschien als ik die wel zou kennen, ik ook zou verlangen naar een tuppie sla in mijn pauze. Misschien…

Overigens moet ik bij dit soort vragen over wie is het mannetje? Wie is het vrouwtje? waarschijnlijk zeer goed bedoeld, ook altijd denken aan sla. Maar meer aan het werkwoord sla. Niet perse heel hard hoor. Gewoon een corrigerende tik ter bewustwording. Want ook hier weer de brandende vraag op mijn lippen: WAAROM???

Heel toevallig, laatst zaten ook ik en mijn vriendin middenin het mannetje vrouwtje verhaal dingetje. In de Gamma of all places. Mijn aanstaande en ik hebben namelijk op de valreep nog even een huis gekocht, zo vlak voor de bruiloft. Alsof een bruiloft nog geen stress genoeg oplevert ( lees hier blog Jes/Lin) besloten wij onszelf nog een stressoor van de top 3 meest stressfactoren aan te doen, namelijk, verhuizen.

Voordat het aangekochte huis ons droompaleis werd, moest er wel eerst een klein beetje geklust en verbouwd worden. Zoals je in mijn eerdere schrijfsels wel hebt kunnen opmerken is de prinsessenrol (vrouwtje) niet echt voor mij weggelegd. Ook niet voor mijn verloofde trouwens. Wat nou ook weer niet meteen betekend dat ik de stoere Harry (mannetje) en dus handig ben. Mijn aanstaande ook niet. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat wij vier linker handen hebben. Wel vier linker handen op één buik, dat dan weer wel. Want het werkt. Niemand van ons is gillend weggerend. En toch is ons huis paleis waardig geworden, ondanks dat we beide niet passen in de prinsessenrol en of de handige Harryrol. Als je het zo leest zou je bijna denken dat wij in de verkeerde musical zijn beland, maar dat is nou net mijn punt Jes. Een rol is maar een rol en de enige rol die ik en mij vriendin waardig kunnen bekleden is de hoofdrol van ons eigen verhaal. Ons leven..

Maar goed ik dwaal af.. Zo stonden we dus laatst in de Gamma te struinen. Ons  paleis was dus bijna af, op het aansluiten van de tv na. Klein eenvoudig klusje dachten wij. Niet dus.. Gelukkig lopen daar wel handige Harry's. Hij vertelde toegewijd  over het plusje en het minnetje. Nadat 4 linkerhanden in hun haar zaten en fronsten met hun wenkbrauwen begon Harry nog innemender te vertellen. Harry kreeg opeens een gezicht, een persoonlijkheid. Hij noemde het beestje bij de naam. "Je hebt dus een pieleke en een gaatje ofwel een mannetje en een vrouwtje”. Dit was het moment waarop ik af dwaalde. Ik hoorde hem nog zeggen. "Hadden jullie verder nog vragen?"  In een vlaag van verstandsverbijstering hoorde ik mijzelf zeggen: Over pielekes en gaatjes, mannetjes en vrouwtjes gesproken: Wij zoeken ook nog een donor…