Festival vs. Diva

Festival vs. Diva

Door Jeske
Festival vs. Diva

Zomer betekent festival. Festival betekent carnaval x tien. En dat betekent voor mij dus niet gezien. Dat heb ik altijd gedacht. Ik en festivals zijn echt een no-go. Vijf dagen op een camping marineren in een te hete tent, waar je ’s ochtends zonder enige moeite uitdrijft na een veel te korte nacht met veel te veel alcohol. En dan die dixies. Getsiederrie. Ik heb daar zoveel horrorverhalen over gehoord. Mensen die drugs gebruiken.. bijwerkingen.. en die dan tegen de muur. Bah. Dat alleen al weerhield me er de afgelopen jaren van om een poging te doen een meerdaags festival vol te houden, laat staan te waarderen.  Ik hield deze gedachte vast tot afgelopen jaar, maar dit jaar heb ik een motto: Je leeft maar één keer, dus je kan maar beter spijt hebben van dingen die je wel hebt gedaan dan van dingen die je niet hebt gedaan.

Cliché, maar waar. En prompt verscheen de aftermovie van Tomorrowland op mijn computerscherm. Een festival waar jaarlijks 180.000 mensen over de hele wereld op af komen. Ik zag een supermagische omgeving, zon, feestende mensen, gelukkige kijkende mensen, en hele gezellige campingstoeltjes voor tenten met daarin hele blije mensen die hun speklap omdraaide op de bbq. Hmmm… Dat trekt me wel. Niet die speklap, maar wel die gezellige zitjes voor de tent, mooi weer, bbq, drankjes, goede muziek, feest. Waarom ben ik ook alweer nooit naar een vijfdaags festival gegaan? En toen.. BAM!! Zomaar mijn ticket gekocht, inclusief vijf dagen camping. Vrijwel direct begonnen de zorgen. Ik ben getrouwd met mijn Iphone en ik heb een affaire met mijn stijltang. Ik heb me laten vertellen dat je geen stopcontact in je tent hebt. Daar hebben we een probleem, want zonder een gestijlde pony die ik niet in kan checken op Facebook ga ik echt de deur (tent) niet uit.  En waar moet je je make-up doen? Is daar een passpiegel? Is het terrein high-heels proof? Is het überhaupt mogelijk om er mooi en leuk uit te zien op een festival? Oja, en hoe zet je in godsnaam een tent op? Ok, ik geef toe, ik ben een diva. And I’m proud of it. Alleen toen ietsje minder.

Daar gingen we dan. De auto volgeladen op weg naar België, Boom. Eenmaal aangekomen zag ik hordes mensen met tentjes en koelboxen sjouwen. Als pakezels liepen we naar de entrance om onze polsbandjes op te halen. Daarna naar het ‘Dreamville’ terrein om een campingplek te zoeken. Nooit geweten dat dat zo moeilijk kon zijn. Ik was inmiddels neergestreken op een stukje gras en lag met mijn hoofd op mijn trolly uit te rusten, maar ik heb me laten vertellen dat er per vierkante meters gras vrij wordt gegeven. De mensen met een zelfuitklapbaar tentje hebben dus als eerst prijs. In enkele seconden wordt de ruimte afgebakend door die gekke tentjes en een grote partytent in het midden. Uiteindelijk hadden wij ook een plek. Aan de rand van het gangpad, dichtbij de muziektoren. Toen de volgende uitdaging. Het opzetten van de tent. Het liefst zou ik in een campingstoeltje toekijken hoe een beetje stof en een paar stokken een huis zouden worden, maar heel stoer heb ik toch de instructies van mijn mede campinggangers opgevolgd en met heel veel liefde de haringen overhandigd (voor de diva’s onder ons, die haringen zijn dus niet om op eten, maar die steek je in de grond). Een paar uur later stond de tent, weliswaar een beetje scheef, maar ach, we klagen niet! Voor de tent stonden campingstoeltjes en een heel gezellig picknickkleed. Ons eigen gezellige plekske! Lekker bbq’tje aan, gekoeld proseccootje erbij en genieten maar. Swedish House Mafia, David Guetta, Aviccii, Allesso, Steve Aoki, Chuckie, Afrojack en ga zo maar door. Alle sterren uit DJ land zijn geboekt voor Tomorrowland. Let the festival begin!!! De eerste ochtend op de camping werd ik wakker door een inmense hitte. Bloedheet, open die tent! Jammer dat mijn self-inflating matje ook gelijk lek was. En ja hoor.. Ik voelde toch echt druk op mijn blaas. Ik moest plassen!!! Damn.. een beetje beschaamd in mijn pyama en verwarde haar liep ik naar de plek des onheils. Welke pak ik? Normaliter pak ik de wc die het verst is verwijderd van de ingang omdat ik dan denk dat niemand die pakt. Zou iedereen zo denken? Bang, en langzaam trok ik de plastieke deur open en gluurde naar binnen. Muah.. kon erger! Opgelucht ging ik hangen.

De dag begonnen met een heerlijke krentebol met zweetkaas. Wegspoelen met lauw water. Heerlijk. Ik klaagde niet want het was 30 graden die dag. Ok, mijn iphone had nog maar 15 % batterij dus op naar het ‘oplaadpunt’. Ik ben meer dan een uur onderweg geweest met 3 Iphones en een Blackberry, eindelijk aangekomen bij dat stiekeme oplaadpunt, was ie gesloten!! Wie verzint dat nou. Dan maar geen Iphone. Hell to the no dat ik nog een keer zo ver ga lopen. Weer teruggekomen op ons plekje, was het tijd voor de douche en de make-up. Gewapend met teenslippers stapte ik in de douche. Het gordijn op een kiertje want ik moest natuurlijk wel in de gaten houden dat mijn handdoek en kleren zouden blijven hangen waar ze hingen. Die douche was best ok! Trots op mezelf, liep ik naar het stijltangpunt: superlange rij. Ok, dan maar mijn haren vast en uit mijn gezicht. Ik merkte dat ik steeds onverschilliger werd door het campingbestaan. Eenmaal opgemaakt en wel, gestoken in een van mijn met zorg uitgekozen setjes kleding, en mijn flipflops (ik had inmiddels een ontsteken teen opgelopen doordat er iemand op is gaan springen) zat ik zielsgelukkig achter mijn weggooibbq de spiesjes om te draaien. Dat campingleven beviel me wel. Uitgelaten en foto’s makend liepen we voor het eerst naar het Tomorrowland terrein. Toen begon het sprookje. Wauw.

Drie dagen lang supergoede muziek, veel vodka, veel dansen, weinig slaap,veel zonneschijn, weinig regen, vuurwerkshows, lieve mensen, gekke mensen, slappe lach, een verliefd gevoel op iedereen in een magische omgeving. Wauw. Speechless. De laatste ochtend werd ik wakker in de tent die inmiddels een beetje was ingezakt. Zonder enige moeite stond ik op, liep ik schaamteloos met een wc-rol onder mijn arm in mijn pyama zonder bh, met mijn verwarde haar dat nu echt leek op een vogelnestje en mascara op mijn wangen naar de wc. Toen ik terugliep maakte ik de eindbalans op. Geen stem meer, ontstoken teen, camera en Rayban gestolen en 1 x overgegeven, maar ik wil nog helemaal niet naar huis! Het was zo ongelofelijk vet, kicken, cool, dat ik alles voor lief neem, zelfs de dixies. Maar aan alle mooie dingen komt een eind. Conclusie: Ik ben een diva, maar festival + campingproof!