Eetlust

Eetlust

Door Desiree
Eetlust

De meeste van mijn vriendinnen ken ik al jaren. Vriendinnen van school of uit mijn paardrijd tijdperk. Maar goed we blijven geen paarden poetsen in de manege. Je maakt een hoop dingen mee als je samen opgroeit. Van de eerste vriendjes tot uiteindelijk een huwelijk (of twee) met (hopelijk) de ware. En daarna komen de kinderen. Tenminste bij het grootste gedeelte van mijn vriendinnen. Hartstikke leuk natuurlijk, maar op een gegeven moment ben je het meer dan zat als de gesprekken tijdens een met bloed, zweet en tranen gepland etentje, weer over babyhapjes en pampers gaan. Tot overmaat van ramp moet er op zo’n avond ook nog gemiddeld een keer of vier naar huis gebeld worden, want stel je voor dat papa, kindlief vijf minuten te laat, of helemaal niet, naar bed brengt.

Inmiddels komen de gesprekken over baby’s en kinderen mijn neus uit. Daarnaast zijn al mijn vriendinnen hetero. Niet eens een beetje bi. Nee gewoon hetero. Tijd om nieuwe mensen te ontmoeten. Zonder kinderen en met een voorkeur voor Angelina Jolie i.p.v Brat Pitt. Dat klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. Tenslotte ben ik geen vier meer. De tijd van in de zandbak naar een ander kindje toelopen met de vraag ‘Spelen?’ is inmiddels ruim voorbij. In de kroeg wordt de vraag ‘Spelen?’ iets anders geïnterpreteerd als je de dertig gepasseerd bent. Leuk als je single bent en regelmatig naar de kroeg gaat, maar beide gaat voor mij dus niet op. Kan dat wel een –soort van- contactadvertentie plaatsen als je niet op zoek bent naar een relatie? En doe ik mijn ‘oude vriendinnen’ niet te kort? Uiteindelijk ging mijn oproep, waarin ik aangaf op zoek te zijn naar ‘lesbische vrouwen van rond de dertig die gezellig een hapje willen gaan eten om het vooral niet over baby’s te hebben’ on-line. Daarna was het wachten op reacties. En die kwamen.

Sterker nog ik viel van de ene verbazing in de andere. Niet van het aantal reacties, maar vooral over de inhoud daarvan. Zo kreeg ik een reactie van een dame die aangaf graag een keer een eetafspraak te willen maken. Helaas vertelde ze er ook bij, dat ze niet aan tafel ging met mensen die roken, alcohol drinken, overgewicht hebben en slecht gekleed zijn. Mijn eetlust verdween als sneeuw voor de zon. Ook was er iemand die aangaf graag met mij alleen te willen eten en zichzelf direct serveerde als nagerecht. Ja ze had in mijn profiel gezien dat ik al een vriendin had, maar wat niet (w)eet wat niet deert toch? De volgende die reageerde schreef een heel verhaal over de scheiding van haar man. Na drie kinderen en zeventien jaar huwelijk was ze er nu dan toch echt zeker van dat ze op vrouwen viel. Dacht ze. En dan die dame van bijna zeventig. Of het leeftijdsverschil een probleem was? Met open mond las ik alle reacties. Gelukkig was mijn oproep voor meerdere meiden herkenbaar en zo belandde we op een avond met een gezellig groepje bij een tapasbar. Vanaf het begin was het alsof we elkaar al jaren kende. De mooiste vrouwen ter wereld passeerden de revue en de woorden ‘man’ en ‘baby’ vielen gedurende de avond niet een keer. Heerlijk! Nu een jaar later gaan we nog steeds minimaal eens per kwartaal ergens eten. Inmiddels met een vaste groep en zo nu en dan een nieuw gezicht. De volgende date staat al in de agenda, maar eerst verheug ik mijzelf op volgende week. Dan zie ik mijn allerbeste vriendinnen weer. Juist die hetero’s met kinderen!