Een romance

Een romance

Door lievesuus

Het zit dus zo. Als je op je werk een romance hebt, is het van belang dat andere collega's niks vermoeden. Als je elkaar ziet op de gang of in een vergadering, moet je op elkaar reageren zoals op elke andere werknemer. Ik leerde ooit van Desperate Housewives dat je iemand ook niet helemaal moet negeren, want dat is verdacht. Dus een beleefd 'Hallo' mag maar schalkse blikken zijn uit den boze. Ik kan je zeggen: ik heb dit advies geen één keer zelf opgevolgd. Want zodra onze blikken elkaar ontmoette, kwam er een hele bak professioneel vuurwerk mee. Een lawinepijl maakt minder geluid dan het vuurwerk dat ik in mijn hoofd voelde als ik in haar blauwe ogen keek. Onwillekeurig verhoogde mijn hartslag en pompte mijn hart het bloed rond alsof hij de trein nog moest halen. Probeer dat maar eens te verbergen tijdens een vergadering met acht anderen.

Appen op je werk is ook een lastige kwestie. Het liefst zit je de hele dag met je telefoon in de hand om haar te vertellen wat je met haar wil doen als er niemand op kantoor is. Maar zoiets gaat toch opvallen. Alleen het uitzetten van je geluid is niet genoeg. Je moet consequent zijn en goed streng tegen jezelf: niet meer dan een keer per uur op je telefoon kijken. En als ze dan iets heeft gestuurd, vooral geen verandering van gezichtsexpressie. Natuurlijk was ik veel te zwak om dit advies ook maar een beetje op te volgen. Om de halve minuut keek ik of ze iets had gestuurd. Mijn hart maakte sprongetjes als het zo was. We verstuurde elkaar letterlijk honderden berichten per dag. Steeds als ik iets stuurde, keek ik met een schuin oog naar mijn collega's. Zou iemand het zien? Zou iemand het vermoeden??

En dan het laatste dringende advies: houd het professioneel. Vermijd lichamelijk contact op het werk. Niets zou zo vervelend zijn als in een ietwat compromitterende houding te worden gesnapt door een andere collega en je vervolgens tot Sint Juttemis wordt weggezet als 'die meisjes die we toen samen in de kelder vonden'. Topadvies. Maar je voelt 'm al: niks van gelukt. Ons vaste afspreekpunt werd de zolder van het bedrijf. Daar komt verder nooit iemand behalve een verdwaalde muis. Al gauw spraken we vier keer per dag een tijd af voor een rendezvous op zolder.

Zo vaak dat ik er blauwe plekken van kreeg...

Reacties

Wat een geluk heb jij!!