De vijver

De vijver

Door Jeske
De vijver

Ik zie de vrouwen in Lesboland als visjes. Mooie, kleurrijke, sexy visjes. We krioelen allemaal in hetzelfde water. Op zoek naar andere mooie visjes, waarmee je lang en gelukkig kan leven en gupjes kan maken. Wanneer ik een vergrootglas houd op ons visjes, dan valt me op, dat op de een of andere manier, iedereen aan elkaar is ‘gelinked’. Dat doet me denken aan de realistische weergave van Alice haar whiteboard, die bijna aan alle vrouwen gelinked is, waardoor haar vrouwen/exen/scharrels/ONS (one night stands) ook weer met elkaar in contact staan, omdat zij het vervolgens dan weer doen met elkaar. Alice heeft het hele lesbische spinnenweb op een whiteboard uitgetekend in het eerste seizoen van The L-Word. Dit levert natuurlijk zes seizoenen lang prachtige afleveringen op.

Shane doet het sowieso met iedereen, dan gaat Beth weer vreemd, ondertussen bloeit er wat op tussen Dana en Alice die jarenlang vriendinnen zijn, dan pikt Shane het vriendinnetje van Jenny in en ga zo maar door. Kortom: Iedereen doet het met elkaar en kroont zichzelf hiermee tot de ex van de ex van de nieuwe vriendin van je vriendin. Bijvoorbeeld. Ik vind onze lesbische scene in dit kikkerlandje soms ook soapwaardig. Ik noem dit netwerk van intriges: ‘de Vijver’. Wij vissen namelijk allemaal in dezelfde vijver. De hetero’s hebben het Guardameer om hun hengels uit te gooien, maar wij, lesbische vrouwen, hebben een vijver(tje). Zo eentje in een kindvriendelijke woonwijk waar iedereen naar die ene vijver komt om de eendjes te voeren. Ik zal mezelf als voorbeeld nemen: Een van mijn beste vriendinnen is de ex van mijn ex en hun exen zijn dan weer beste vriendinnen. Apart he? De lesbo wereld is klein. En knus. Soms wordt er ‘gedeeld en gecombineerd’, zonder het medeweten van de partner.

Maar wij zijn ook heel nobel hoor. Want we ‘troosten’ maar al te graag prachtige vrouwen die liefdesverdriet hebben. We slaan onze armen om haar heen, en strelen haar rug. Onze handen gaan steeds lager en lager…totdat zij haar liefdesverdriet spontaan is vergeten. Ik zeg nu ‘we’, maar het is totaal niet mijn ding eerlijk gezegd. Voor mij staan normen en waarden hoog in het vaandel. Ik zou niet snel een van de exen van mijn vriendinnen of kennissen doen, puur uit lust of een borrel te veel. Vooral niet als zij elkaar nog niet hebben losgelaten, dat zou respectloos zijn toch? De gouden regel: Blijf van de exen van je vriendinnen af. Begeef je niet in dat vaarwater, want daar komt geheid narigheid van. Nu is het in de lesbische wereld moeilijker om je aan de gouden regel te houden, gezien die kleine vijver waar iedereen elkaar kent, en de haaien die continu op de loer liggen. Uitzonderingen daargelaten, want ik ben de laatste die echte liefde in de weg zal staan. De lesbische vrouw die graag ‘troost’, die na een borrel teveel per ongeluk-express naast je ex in bed belandt, maar wat ‘natuurlijk echt niks betekende’ is toch een ietwat giftige soort. Mocht je ooit zo’n giftig visje beethebben, adviseer ik je om die met aas en al gelijk terug in de vijver te gooien.

Raak vooral niet ontmoedigd nu! Lesbisch zijn is leuk! Naast de giftige soort zwemmen er nog genoeg prachtige, spannende, kleurrijke visjes in de vijver. Want wie goed doet, goed ontmoet. Voor iedereen is een ware liefde weggelegd. Maak je geen zorgen om het lot van de giftige visjes, want je weet: KARMA HAS NO DEADLINE.