De naakte waarheid

De naakte waarheid

Door Merijn van den Boom
De naakte waarheid

Ik heb een fotoshoot gedaan. Naakt. Ja, je leest het goed: zonder kleren, in Eva’skostuum, The Full Monty, met de billen bloot. Ik ja, niet iemand die bekend staat om haar promiscue gedrag, sexy kleding of uitdagende teksten. Waarom? Omdat het kon. En omdat ik daar zin in had. Ha!

En het is wel een gevalletje ‘nu-of-nooit’. Ik ben 35, maar zit door mijn horecawerk strakker in mijn vel dan ooit. 40 x per dag een trap op en af lopen heeft ervoor gezorgd dat mijn billen hoger zitten dan ooit en de voorzichtige contouren van een six-pack zijn zichtbaar (het zijn er nu vier, maar dat is al meer dan het ooit geweest is), mijn bovenarmen zwaaien niet meer mee als ik zwaai en mijn cellulitis zijn nu schattige deukjes in plaats van confronterend diepe putten. Als ik later oud en rimpelig ben, wil ik een aandenken hebben aan hoe het ooit was.

Ik vertelde mijn (stief)zus dat ik er over nadacht om een fotoshoot te doen nu ik zo lekker in mijn vel zit. Toeval bestaat niet: ze zocht nog naaktmodellen voor haar afstudeeropdacht fotografie; of ik daaraan mee wilde doen? Be carefull what you wish for… En zo stond ik dus op een regenachtige maandag in een middelgrote stad in een fabrieksloods met aan mijn schouder een weekendtas vol lingerie en pumps.

Ik wilde echt geen foto’s van het kalenderniveau dat je aantreft bij plaatselijke automonteurs.  Mij zal je niet aantreffen in lingerie op een motor (wie zit er nou in lingerie op een motor?! Weet je hoe gevaarlijk dat is?) of bovenop een auto die ik aan het insoppen ben in bikini (echt, hoe onpraktisch) en al helemaal niet met mijn blote billen op een paard ofzo (1 woord: teken). Het moest wel functioneel naakt zijn, vond ik.

Dus toen ik in lingerie en op hoge hakken – ik noem ze pumps, zuslief noemt ze stewardessenschoenen – tegen de koude betonnen muur zat in een soort denkende pose, dacht ik… Dit is echt niet zo functioneel… En toen ik me later in de kettingen hees aan een soort van katrol, die ik alleen via een boodschappenkar kon bereiken, voelde het al helemaal niet functioneel meer. Het deed ook pijn bovendien, ik heb nog een week blauwe plekken gehad van die ketting waar ik heel bevallig in hing. En probeer maar eens zo te zitten dat je niet ‘alles’ ziet, je buik inhoudt en daarbij ook nog een gezicht trekt dat de krampachtigheid van de pose teniet doet. Ik zeg je; het is hard werken!

Maar ik heb zelden zo gelachen terwijl ik mijn grenzen verlegde, heb me nog nooit zo letterlijk bloot gegeven en ben daar verdomd blij mee! Het resultaat mag er zijn en ik ook!

Met trotse groeten,

Merijn

Ps. Deze nieuwe profielfoto komt uit dezelfde serie ;-)

Reacties

Ik zie het werkelijk voor me, is het resultaat ook ergens te bewonderen? :D