Alleen met haar

Alleen met haar

Door lievesuus

Ik fiets in vijf minuten naar mijn werk. Dus qua klokminuten had ik niet zo heel veel tijd om na te denken over mijn eerste zin. Of überhaupt over een beetje zinnige teksten die ik zou kunnen uitspreken na een weekend van heftige berichten versturen. Toen ik op kantoor aan kwam, zag ik op het aanwezigheidsbord dat er nog niemand anders was behalve zij. Mijn hart zakte in mijn maag. Alleen met haar. Wat moest ik zeggen tegen iemand die van me wist dat ik graag over de tafel wordt heengeduwd? Ik heb haar dat immers zelf verteld. Ik overwoog weer terug naar buiten te gaan en rondjes te blijven fietsen tot ik zeker wist dat er anderen op kantoor waren.

Maar mijn voeten hadden een ander plan en zij brachten mij tot aan haar bureau. 'Hoi'.

'Hoi'. Waar ik al bang voor was: ik had geen tekst. Ongewoon en eng voor een journalist en ik was volkomen uit mijn element. Zelfs mijn sociale pet (te gebruiken bij gesprekken met vreemden, bij voorkeur in bushokjes) kon ik niet vinden. Wat moest ik nu nog zeggen? Te alledaags voelde als een ontkenning van alle openheid, te open voelde als een te snelle stap vooruit. Wat volgde was een raar en ongemakkelijk gesprek zonder echte inhoud. Echt geluisterd heb ik niet. In mijn hoofd was ik alleen maar bezig met: zie je, het was een steekvlam. Een grappige bezigheid voor in het weekend en nu is alles weer zoals het was. Ze vindt me niet leuk, de kus betekende niks voor haar. Mijn maag draaide om bij het idee maar haar woorden op deze maandagochtend waren te afstandelijk om iets anders te vermoeden. Ik moest maar weer eens aan het werk gaan.

Toen ik opstond om weg te lopen uit haar kamer, stond ze mee op. Zonder dat ze daar moeite voor hoefde te doen, duwde ze me met volle kracht tegen de muur van haar kantoor aan. In nog geen miliseconde vonden onze tongen elkaar weer. Haar handen over mijn lichaam, mijn handen in haar haar. Wat kan deze vrouw zoenen, dacht ik. Alle twijfels van vlak daarvoor over steekvlammen en oprechtheid verdwenen. Ik was een mak schaap in haar handen. Die tweede zoen duurde lang. Ik weet niet precies hoe lang. Maar het was niet de langste.

Die zouden volgen in de weken daarna...

Reacties

:)

Leuk geschreven en ik ben benieuwd naar het vervolg!