Accessoires en ik

Accessoires en ik

Door Linda
 Accessoires en ik: een match made in heaven

Dwangmatig voel ik de behoefte om alles op elkaar af te stemmen en accessoires spelen daarbij een grote rol. Volgens mijn moeder heb ik de drang om te combineren van mijn oma geërfd. Bij haar zat het matchen in kleine, subtiele details. Ik sla soms een tikkeltje door. De klap van de molen heb ik niet lijfelijk van haar mogen ontvangen, aangezien ik haar nooit gekend heb. Toch kan ik niet ontkennen dat het een behoorlijke tik geweest is. Ik kom te laat op afspraken, aangezien mijn net gelakte nagels nog niet droog waren. Deze moesten natuurlijk in precies dezelfde kleur als mijn schoenen en horloge. Niet perse problematisch zou je denken. Totdat ik op vakantie ging met het vliegtuig. Ik merkte dat ik drie verschillende koffers nodig had en deze met de grootste moeite dicht kreeg. Twee weken weg betekent al snel tien paar schoenen, acht horloges, de nodige sieraden, zonnebrillen en natuurlijk kleding voor elk weertype. Het bijbetalen aan overgewicht van de koffers wilde ik tot een minimum beperken. Ik was dus genoodzaakt zoveel mogelijk lagen over elkaar aan te trekken. Eén zonnebril op mijn hoofd, één in mijn haar, zes horloges om en een aardige hoeveelheid kettingen. Ik leek wel een krijgsgevangenen. Daar tegenover stond een warmonthaal bij aankomst. Of liever een bloedheet onthaal, gezien mijn zes lagen kleding bij een temperatuur van achtendertig graden. Gelukkig ‘mocht’ ik mij al vrij snel ontdoen van mijn kleding bij de douane. Na een uitgebreide fouilleersessie kreeg ik al mijn accessoires weer netjes terug. Thank god!

Nog steeds niet heel problematisch, maar gek is het wel. Dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn fascinatie voor ongebruikelijke accessoires. Zo zei een vriendin zich niet sexy te voelen in haar fietstenue, met helm. Onbegrijpelijk! Een vrouw met een passie en een helm, een genot om naar te kijken als je het mij vraagt. Ook zonder die fiets. Weer een andere vriendin heb ik aangemoedigd om met haar pasgeboren baby in een draagzak rond te lopen in het park. Eerlijk gezegd moedigde ik dit al aan toen ze zeven maanden zwanger was en er nog geen baby was. Want damn, wat stond die draagzak haar goed. Nu is de vraag of ik met deze tik kan leven en belangrijker nog, bejaard kan worden. Wellicht wel, maar waarschijnlijk met rollator en helm in dezelfde kleur als mijn schoenen en niet te vergeten een draagzak. Gewoon omdat het kan! Ongezout Linda K